De vloer bestond uit, minimaal iedere week schoon te maken, houten delen. In plaats van klakkeloos memoriseren, moest begrip van en inzicht in de lesstof worden geoefend. Hoofdstuk 2 bladzijde 5 gaat over de school in de zeventiende eeuw. Geen wonder dat veel kinderen op school ziek werden.

Deze functie is mij op het lijf geschreven en in deze brief wil ik u vertellen waarom. Secundaire school die OV1, OV2 en OV3 biedt voor kinderen met attest type 1, 2, 3 of 4. De kinderen leerden lezen, schrijven en in sommige gevallen, als de ouders daarvoor wilden betalen, rekenen. De meeste leerstof was nog te weinig op de kinderen toegespitst.

De overheid vaardigde allerlei richtlijnen uit voor schoolmeubilair en de bouw van scholen. School voor kinderen met leermoeilijkheden Type 1 en 8 te Tremelo. Dit waren houten plankjes met daarop het alfabet of het alfabet en het Onze Vader. In de verhalen in dit boek kun je lezen hoe gewone kinderen vroeger leefden. In de Middeleeuwen vond men het slaan met de stok of de roede heel gewoon. De bijbel bleef daarbij een belangrijke rol spelen. Pas in 1816 stichtte het Rijk een kweekschool in Haarlem. Terwijl het ezelsbord in de school werd gebruikt, moest het kind met een schandbord, vooral in de dorpen, vaak buiten de school staan zodat iedereen het kon zien. Dit was een systeem van geselecteerde zenders die storingvrij door de P. De leerlingen in de klas moesten allen tegelijk de door de meester of juf aan te wijzen plaatsen opdreunen.

De tijd dat kinderen als kleine volwassenen werden gezien en behandeld, was voorbij. De Laege, Cleyne of Nederduitse scholen waren geschikt voor kinderen tot 8 \'e0 9 jaar en duurt ongeveer 2 tot 3 jaar. De schoolmeester gaf gedurende een gedeelte van de dag aan \'e9\'e9n van de drie klassen les terwijl de kinderen van de overige twee klassen voor zich zelf werkten. De opstelling in groepen, heeft pas na 1960 plaatsgevonden, en dan nog niet eens op alle scholen. Veel hing af van de kennis, belezenheid en wijsheid die een leraar bezat. Soms werd de houten schooltas gebruikt als schrijftafeltje op de knie. De lengte van de leerling bepaalde de plaats in de klas. Kinderen kregen het ezelsbord omgehangen als zij dom waren geweest en bijvoorbeeld veel fouten hadden gemaakt. Hierdoor hoopte hij een grotere eenheid in zijn rijk te bewerkstelligen. De stadsscholen zetten de traditie van de kerkelijke scholen voort.