Iemand met autisme maakt dan ook een sociaal onhandige indruk. Als ze een ander nodig hebben gebruiken zij die als een instrument. Zoals probiotica bij verstoringen van het immuunsysteem. Zij zijn het gesproken woord al weer vergeten voordat het helemaal is uitgesproken. Kinderen met autisme hebben dan ook behoefte aan concrete beelden bij het gezegde. De beperkingen vallen pas op als je veel met zo'n persoon omgaat. Bij autisten zie je vaak dat ze goed meedoen met de les, gemotiveerd zijn, wanneer de onderwerpen van de lessen vallen binnen de interesses van de autist. Zijn ze niet in een onderwerp geïnteresseerd dan zal het kind ook niet gemotiveerd zijn om mee te doen.

Dit is dan te zien aan hoe ze met andere mensen omgaan, hoe ze praten en communiceren met anderen en hoe ze spelen met andere kinderen. Autisten hebben dan ook heel erg de behoefte aan concrete, duidelijke en expliciete informatie en instructies. Testen en vragenlijsten laten sociale problemen in het echte leven niet of onvoldoende zien. Of omega-3 vetzuren bij bijvoorbeeld neurale aandoeningen. Autisten hebben moeite met abstract denken, abstracte begrippen meeste, straks, misschien en met abstracte emoties. Savelkoul gaat deels mee in de hypothese, maar hij vindt dat je er niet te ver in moet gaan.